انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های گیاهی (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2592 27 4 2015 02 20 Effect of salt stress on growth, lipid peroxidation, antioxidant enzymes and phycobiliproteins in two species of Nostoc بررسی اثر تنش شوری بر رشد، پراکسیداسیون لیپیدها، زیمایه های پاداکساینده و فیکوبیلی پروتئین ها در دو گونه نوستوک 661 673 534 27413 FA مریم رضاییان دانشگاه تهران محمد علی فرامرزی دانشگاه تهران وحید نیکنام عضو هیات علمی دانشگاه تهران حسن ابراهیم زاده دانشگاه تهران Journal Article 2014 11 17 The changes in growth, and content of proline, MDA and phycobiliproteins and the involvement of the antioxidant enzymes in relation to salt stress tolerance were investigated in Nostoc ellipsosporum and N. piscinale. Both microalgae were grown in BG-11 medium in the presence of various concentrations of NaCl (0, 50 100, 150, 200, and 250 mM) and. Both species showed an increase in dry weight under stress. N. ellipsosporum was more tolerant to NaCl stress than that of N. piscinale and N. ellipsosporum obtained more biomass under salinity stress in comparison to N. piscinale. Salt stress induced catalase (CAT), peroxides (POX), polyphenol oxidase (PPO) and superoxide dismutase (SOD) activities in N. ellipsosporum and N. piscinale after 9. Salinity treatment significantly induced increase in phycobiliprotein in N. piscinale and in N. ellipsosporum. This increase was prominent in N. ellipsosporum than that of N. piscinale. Moreover, the variability of phycobilisome size was also examined. The size of phycobilisomes can be usually represented by the ratio [PE + PC/APC]. The size of phycobilisomes (by elongation of the phycobilisome rods) increased significantly under salt stress. در این پژوهش، اثر تنش شوری بر رشد و زیمایه های پاداکساینده در آخر فاز لگاریتمی رشد Nostoc ellipsosporum و Nostoc piscinale مورد بررسی قرارگرفت. بر اساس نتایج رشد این دو گونه سیانوباکتری با افزایش غلظت نمک افزایش می‌یابد. این دو گونه به منظور کاهش اثرات مخرب انواع فعال اکسیژن از زیمایه‌های پاداکساینده‌ ای مانند CAT، SOD، POX و PPO استفاده می‌کنند و با افزایش شوری فعالیت این زیمایه‌ها افزایش می‌یابد. بالاتر بودن محتوای ذاتی پرولین در N. ellipsosporum نسبت به N. piscinal می تواند یک از عوامل تحمل بالاتر گونه اول نسبت به شوری باشد. مالون دی آلدئید(MDA) در گونه های مورد مطالعه در N. ellipsosporum نسبت به N. piscinal در شرایط کنترل و در تمام سطوح شوری کمتر است. به علاوه محتوای تمام فیکوبیلی پروتئین‌های مورد مطالعه در این تحقیق در یاخته هایN. ellipsosporum نسبت به گونه دیگر بالاتر بوده و تحت تنش شوری افزایش قابل ملاحظه را نشان می دهد. فیکوبیلی پروتئین ها به عنوان پادکساینده های غیر زیمایه ای در کنار زیمایه های پاداکساینده می توانند عامل مقاومت بیشتر N. ellipsosporum نسبت به N. piscinal باشند. نسبت مجموع فیکواریترین و فیکوسیانین به آلوفیکوسیانین نیز به عنوان شاخص اندازه فیکوبیلی زوم نیز مورد محاسبه قرار گرفت. اندازه فیکوبیلی زوم تحت تنش شوری در هر دوگونه افزایش می یابد ولی این افزایش در در N. ellipsosporum نسبت به گونه دیگر بیشتر است. می توان نتیجه گیری کرد که این سبانوباکتری با افزایش اندازه فیکو بیلی زوم و افزایش کارائی انتقال انرژی نورانی با تنش شوری مقابله می کند. https://plant.ijbio.ir/article_534_c399862d3b9d6b76c8436e924a68c45b.pdf