انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های گیاهی (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2592 27 1 2014 05 22 The response of corn plants (Zea maize) under salinity stress to mycorrhiza collonization تأثیر خاکهای میکوریزی مختلف بر پاسخ گیاه ذرت به تنش شوری 142 155 302 27115 FA Journal Article 2011 07 23 In this study the effects of root colonization and different soils mycorrhiza on the growth of corn (<em>Zea maize</em>) under salinity stress was investigated. Four soil types of different area in Kerman province (Kerman, Bardsir, Baft and Rafsanjan) and three levels of salinity (0, 30 and 60 mM NaCl) were employed. The root colonization percent decreased in the plants grown on Kerman and Baft soils as the salinity increased. The  colonization percentage of the plants grown on Bardsir soil increased at 30 mM salinity. The amounts of sugar in leaves and roots of the plants grown on Kerman and Bardsir soils increased but of those grown on Rafsanjan soil decreased. At 30 mM salinity, in some case prolin content increased in leaves and roots of the plants grown on Bardsir and Rafsanjan soils. the amounts of roots Na increased in plants grown on all the soil types. In the leaves, Na concentration in plants grown on different soils type was lower  in compared with control plants except of plants grown on soils of Kerman and Rafsanjan at 60 mM salinity. The amount of P in the plant leaves of the plants grown on Kerman Soil, and P contents of the roots on Kerman, Bardsir and  Rafsanjan soils increased. According to the results, it is speculated that the most probably mechanism involves in the growth improvement of mycorrhizal plants is preventing of Na uptake and its transition into the leaves. در این مطالعه اثر میکوریزهای خاکهای متفاوت روی رشد گیاهان ذرت (<em>Zea</em> <em>maize</em>) تحت تنش شوری مورد بررسی قرار گرفت. چهار نوع خاک میکوریزی با منشأ جغرافیایی متفاوت (کرمان، بردسیر، بافت و رفسنجان) و سه سطح شوری (0، 30 و 60 میلی‌مولار نمک) به‌عنوان تیمار مورد استفاده قرار گرفت. درصد آغشتگی ریشه گیاهان رشد کرده در خاک کرمان و بافت با افزایش سطح شوری کاهش یافت. اما نتایج نشان داد که درصد آغشتگی ریشه گیاهان رشد کرده در خاک بردسیر در سطح شوری 30 میلی مولار افزایش یافت. مقدار قند برگ و ریشه در گیاهان رشد کرده تحت تنش شوری، در مقایسه با گیاهان غیر شور، در خاک کرمان افزایش و در گیاهان رشد کرده در خاک بردسیر، بافت و رفسنجان کاهش یافت. در سطح شوری 30 میلی مولار مقدار پرولین برگ و ریشه گیاهان رشد کرده در خاک بردسیر و رفسنجان، نسبت به گیاهان غیر شور افزایش یافت. مقدار سدیم ریشه‌ها در گیاهان رشد کرده تحت تنش شوری، در مقایسه با گیاهان غیر شور، در تمام خاکها افزایش یافت، ولی سدیم برگ در همه خاکها کمتر از گیاهان شاهد بود و تنها در سطح شوری 60 میلی مولار و در گیاهان رشد کرده در خاک کرمان و رفسنجان افزایش سدیم قابل توجه بود. مقدار فسفر برگ گیاهان رشد کرده در خاک میکوریزی کرمان و فسفر ریشه در گیاهان رشد کرده در خاک میکوریزی کرمان، بردسیر و رفسنجان افزایش یافت. نتایج بدست‌آمده از آزمایش‌های انجام شده در این تحقیق، بیانگر این مطلب است که احتمالأ یکی از سازوکارهای اعمال شده بوسیله قارچهای میکوریزی در بهبود رشد گیاه در شرایط تنش شوری کاهش مقدار سدیم در اندام هوایی از طریق ممانعت از انتقال این یون به اندام هوایی است. البته بین خاکهای مقایسه شده در این تحقیق، خاک بردسیر و بافت بهترین نتیجه را در این رابطه ایجاد کرده‌اند. https://plant.ijbio.ir/article_302_577bcc914f9e55d5e4e4f82f9f00e7d4.pdf