انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های گیاهی (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2592 26 3 2013 11 22 Micropropagation of Medicinal Purple Coneflower (Echinacea purpurea L.) Using Cotyledon and Hypocotyl Segments ریز¬ازدیادی گیاه دارویی سرخارگل (L. Echinacea purpurea) با استفاده از قطعات کوتیلدون و هیپوکوتیل 311 319 220 2638 FA Journal Article 2010 04 12 Purple coneflower is a herbaceous and perennial flowering plant and described as a traditional valuable species. It has several active compounds including phenolic acids and alkamides. In order to survey of micropropagation condition of this plant, an experiment was conducted as a factorial arrangment in completely randomized design with three replications. The factors were including explant type (hypocotyl and cotyledon), BAP hormone (0, 0.2, 0.4, 1.2 and 2.4 mg l^-1) and NAA hormone (0, 0.05, 0.1, 0.3 and 0.6 mg l^-1). Analysis of variance revealed significant differences among some studied treatments for callus induction and regeneration in explants. Results of means comparison for triple interaction among factors indicated that the highest percentage of callus induction occurred on a MS medium containing 0.2 mg l-1 BAP and 0 mg l^-1 NAA (97%) in cotyledon and 0.2 mg l^-1 BAP and 0.6 mg l^-1 NAA (91%) in hypocotyl explant. Moreover, no significant differences observed between two explants. Combination of 0.4 mg l^-1 BAP and 0 mg l^-1 NAA) has the most effective, providing the highest frequency of shoot regeneration (31.5%) and (32.5%) in cotyledon and hypocotyl explants respectively. سرخارگل گیاهی علفی و چندساله بوده و به لحاظ تجاری گونه­ای بسیار ارزشمند محسوب می­شود. ترکیبات فعال دارویی آن عمدتاً شامل اسیدهای فنولیک و آلکامیدها هستند. به منظور بررسی شرایط ریزازدیادی این گیاه، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه عامل ریزنمونه (هیپوکوتیل و کوتیلدون)، هورمون BAP (0، 2/0، 4/0، 2/1 و 4/2 میلی­گرم در لیتر) و هورمون NAA (0، 05/0، 1/0، 3/0 و 6/0 میلی­گرم در لیتر) در سه تکرار اجرا گردید. نتایج تجزیه واریانس ساده برای صفات کالوس­زایی و باززایی ریزنمونه­ها بیانگر وجود اختلاف معنی­دار بین برخی از عوامل مورد مطالعه بود. نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل بین عوامل مورد مطالعه نشان داد که بیشترین میزان کالوس­زایی در ریزنمونه کوتیلدون و با تیمار ترکیبی BAP (2/0 میلی­گرم در لیتر) و NAA (0 میلی­گرم در لیتر) به میزان 97 درصد و در ریزنمونه هیپوکوتیل با تیمار ترکیبی BAP (2/0 میلی­گرم در لیتر) وNAA  (6/0 میلی­گرم در لیتر) به میزان 91 درصد بود. تیمار BAP (4/0 میلی­گرم در لیتر) و NAA (0 میلی­گرم در لیتر) با میانگین 3/5 نوساقه در هر ریزنمونه، بیشترین درصد باززایی نوساقه (5/31 و 5/32 %) را به ترتیب در ریزنمونه­های کوتیلدون و هیپوکوتیل داشت.  https://plant.ijbio.ir/article_220_ec8ce6abb3e952a85b8551ba726a1227.pdf